Komitet Praw Człowieka jest organem złożonym z niezależnych ekspertów, który monitoruje wdrażanie Międzynarodowego Paktu Praw Obywatelskich i Politycznych przez jego państwa-strony. - OCHR CCPR - https://www.ohchr.org/

https://www.ohchr.org/EN/HRBodies/CCPR/Pages/CCPRIndex.aspx

„Prawo do postępowania pro se (Sui Juris) jest podstawowym prawem ustawowym, które zapewnia najwyższy stopień ochrony”

Łacińskie sui iuris (pojedyncze słowa oznaczające „ja” i „prawo”) odpowiada greckiemu „αὐτόνομος”, z którego wywodzi się angielskie słowo autonomia.

Osobisty:

W prawie cywilnym wyrażenie sui juris oznacza kompetencje prawne i odnosi się do osoby dorosłej, która posiada pełną zdolność do czynności prawnych, do prowadzenia własnych spraw. Przeciwstawia się alieni juris , czyli takiemu, jak osoba niepełnoletnia lub niepełnosprawna umysłowo, która jest prawnie ubezwłasnowolniona i znajduje się pod kontrolą innej osoby. 

Sui Juris Wskazuje również osobę zdolną do pozywania i/lub bycia pozywaną w postępowaniu sądowym we własnym imieniu ( in personam ) bez potrzeby postępowania procesowego, czyli pełnomocnika sądowego działającego w imieniu pozwanego, który jest uznany za niezdolnego do reprezentowania siebie.

Proces równości w prawie polega na tym, że wszyscy mężczyźni i kobiety są stworzeni równi przed Bogiem, naszym Stwórcą. Urodziliśmy się z nieodłącznymi prawami, nadanymi nam przez Boga. Konstytucja nie daje ludziom praw i nie ma „praw konstytucyjnych”. Konstytucja jest naszą umową od urodzenia, która OGRANICZA RZĄDOWI OCHRONĘ PRAW WEWNĘTRZNYCH. Powszechnym błędem jest przekonanie ludzi, że konstytucja przyznaje im prawa. Twoje pierworództwo pochodzi od Boga. Aby zrozumieć różnicę, trzeba poznać koncepcję suwerenności.

JA JESTEM WŁADZĄ tu i teraz SUWERENNYM i nie proszę o prawo do reprezentowania kogokolwiek. Trybunał nie może obalić podstawowej PRAWDY o chronionych prawach nie-odłącznych, nie-zbywalnych, nie-podzielnych, a kwestionowanie tego ujawnia, dlaczego sąd używa „pro se” i tego, jak używany jest język, aby nas oszukać i powstrzymać, jeśli nie-znamy naszych praw i ich nie-respektujemy.

Wszelkie prawa zastrzeżone - nie zgłosiłeś się na ochotnika, aby zrezygnować ze swoich praw.

„Prawo do postępowania pro se (Sui Juris) jest podstawowym prawem ustawowym, które zapewnia najwyższy stopień ochrony” 

Zaczynasz każdy wniosek swoim imieniem i nazwiskiem, następnie piszesz sui juris, a za każdym razem, gdy od teraz podpiszesz swoje nazwisko w jakimkolwiek celu prawnym, piszesz sui juris po nim. Jedna definicja brzmi „sam w sobie”. Inna definicja, którą mi powiedziano, i która jest znacząca, jest taka, że ​​sui juris oznacza JA JESTEM - w umyśle, ciele i duszy, aby bronić własnej sprawy. Dla nas oznacza to, że kiedy wymawiamy nasze imię, a następnie Sui Juris, ustaliliśmy iż JESTEM na sali sądowej i że Bóg jest Obecny i kontroluje postępowanie, a PRAWDA trafi do Protokołu. 

Po swoim imieniu i nazwisku Sui Juris piszesz „Wolna natywna Istota ludzka człowieka żywy mężczyzna / kobieta, suweren zwierzchnik władzy. WSZELKIE PRAWA NIEZBYWALNE ZASTRZEŻONE.

Neminem captivabimus nisi iure victum (łac. nikogo nie uwięzimy bez wyroku sądowego) – zasada gwarantująca w Rzeczypospolitej nietykalność osobistą szlachcie, a więc zapewniająca, iż posiadający takie prawo nie zostanie uwięziony bez wyroku sądowego.

<a href="https://legal-dictionary.thefreedictionary.com/Sui+iuris">sui juris</a>

POD - KOLOREM BIURA/KOLOREM PRAWA

POD - KOLOREM BIURA/KOLOREM PRAWA

~:Jam•est Pravvradca~Jam•est Pravveda:~ ﷽‎:

COLOR - KOLOR, pismo procesowe. Ma dwa rodzaje, mianowicie, wyraźny kolor i dorozumiany kolor. 2. Kolor wyraźny. To jest zdefiniowane jako udawana sprawa, powołana przez pozwanego, w pozwie o naruszenie, z którego powód wydaje się mieć dobry powód do działania, podczas gdy w rzeczywistości ma tylko pozór lub kolor powodu. Praktyka nadawania wyraźnego koloru w zarzutach, stosowana w mieszanych pozwach o przydział, w postępowaniu nakazowym w charakterze przydziału, jak również w osobistych pozwach o naruszenie dóbr osobistych. Steph. on Plead. 230; Bac. Ab. Trespass, 14. 3. Zgodnie z ogólną zasadą pism procesowych, nie można podnosić zarzutów, które sprowadzają się do kwestii ogólnej lub całkowitego zaprzeczenia zarzutom zawartym w oświadczeniu, i w takich przypadkach należy podnosić kwestię ogólną w sposób ogólny, przez co cała sprawa zostaje skierowana do sądu przysięgłych; Jeżeli jednak pozwany w sprawie o naruszenie dóbr osobistych chce zwrócić się do sądu, a nie do ławy przysięgłych, może w swoim zarzucie wskazać swój tytuł prawny w sposób szczególny, wyraźnie nadając powodowi pozór tytułu prawnego lub przypuszczając, że ma on pozór tytułu prawnego, który rzeczywiście istniał z punktu widzenia prawa, ale którego przysięgli nie są właściwymi sędziami. 3 Bl. Com. 309. Przypuśćmy na przykład, że powód był w bezprawnym posiadaniu nieruchomości, bez żadnych innych oznak tytułu prawnego poza samym posiadaniem, w czasie zarzucanego mu wykroczenia, i że pozwani weszli na nią, powołując się na swój tytuł prawny, ale nie mogąc przedstawić tego tytułu w piśmie procesowym, w wyniku zarzutu, który powstałby z powodu braku koloru, zostali zmuszeni do podniesienia ogólnej kwestii braku winy. Przez ten zarzut powstaje kwestia, czy pozwani są winni czy nie, ale po zbadaniu sprawy okaże się, że kwestia ta zależy wyłącznie od konstrukcji prawnej. Pozwani twierdzą, że nie są winni wykroczeń, ponieważ nie są winni naruszenia zamknięcia powoda, jak zarzucono w oświadczeniu; i że nie są winni naruszenia zamknięcia powoda, ponieważ sami posiadali własność w tym zamknięciu; a ich tytuł jest taki. że ojciec jednego z pozwanych, będąc właścicielem nieruchomości, przekazał ją w lenno swojemu najstarszemu synowi, a następnie w lenno jednemu z pozwanych; najstarszy syn został pozbawiony praw, ale rościł sobie prawo do niej aż do śmierci pozbawionego praw; po jego śmierci, gdy spadek przypadł spadkobiercy, pozbawiony praw wszedł na spadkobiercę, a następnie zmarł, a pozostała część przypadła wspomnianemu pozwanemu, który odstąpił ją drugiemu pozwanemu. Tytuł ten wiąże się z kwestią prawną, a mianowicie, czy roszczenie ciągłe nie zachowuje prawa do wejścia w posiadanie przez osobę, która dokonała rozłączenia, niezależnie od tego, że spadek został przeniesiony na spadkobiercę osoby, która dokonała rozłączenia. (Patrz w tej kwestii, Roszczenie ciągłe.) Kwestią jest jednak tylko brak winy, a to jest rozstrzygane przez ławę przysięgłych; skutkiem tego byłoby to, że ława przysięgłych musiałaby rozstrzygnąć tę kwestię prawną, z zastrzeżeniem wskazówek na ten temat, które otrzymaliby od sądu. Załóżmy jednak, że pozwani, w celu bardziej satysfakcjonującego rozstrzygnięcia tej kwestii, pragną poddać ją pod rozwagę sądu w banku, zamiast poddawać ją pod rozstrzygnięcie ławy przysięgłych. Jeśli będą mieli jakikolwiek sposób, aby przedstawić swój tytuł prawny w sposób szczególny w zarzucie, cel zostanie osiągnięty; ponieważ wtedy powód, jeśli jest skłonny zakwestionować wystarczalność tytułu, może sprzeciwić się zarzutowi i w ten sposób skierować kwestię do rozstrzygnięcia przez sędziów. Ale taki zarzut, gdyby został podniesiony po prostu, zgodnie ze stanem faktycznym, byłby nieformalny z powodu braku koloru; i stąd wynika trudność. 4. 4. Dawni adwokaci przezwyciężyli tę trudność w następujący, osobliwy sposób. W takim przypadku, jak ten przypuszczalny, zarzut pozbawiony domniemanego koloru, dawali w jego miejsce wyraźny, poprzez wstawienie fikcyjnego zarzutu o jakimś kolorowym tytule u powoda, którego jednocześnie unikali poprzez lepszy tytuł pozwanego.

S Step . Pl. 225 Brown's Entr. 343, dla formy tego zarzutu. Plowd. Rep. 22 b. 5. Dawniej różne sugestie dotyczące pozornego prawa mogły być przyjmowane zgodnie z fantazją powoda; i chociaż ta sama swoboda jest, być może, nadal dostępna, to jednak w praktyce niezwykłe jest uciekanie się do jakiejkolwiek formy, z wyjątkiem pewnych znanych fikcji, które przez długi czas były stosowane w konkretnym przypadku, na przykład w przypadku wtargnięcia na grunt, powszechnie podawanym kolorem jest kolor wadliwego aktu notarialnego. Patrz, ogólnie, 2 Saund. 410; 10 Co. 88; Cro. Eliz. 76; 1 East, 215; Doct. Pl. 17; Doct. & Stud. lib. 2, c. 53; Bac. Abr. Pleas, I 8; Trespass, I 4; 1 Chit. Pl. 500 Steph. on Pl. 220. 6. Kolor implikowany. To w piśmie procesowym, które przyznaje w sposób dorozumiany pozorne prawo stronie przeciwnej, a unika go przez powołanie się na jakąś nową sprawę, przez którą to pozorne prawo zostaje pokonane. Steph. Pl. 225

7. Zasadą jest, że każde pismo procesowe w celu przyznania się do winy i uniknięcia odpowiedzialności musi być ubarwione, to znaczy, musi przyznawać stronie przeciwnej pozorne prawo i opierać się na nowej kwestii, przez którą to pozorne prawo zostaje podważone. Na przykład, gdy pozwany podnosi zarzut zwolnienia z powództwa o naruszenie przymierza, zarzut ten ma na celu przyznanie pozornego prawa powoda, a mianowicie, że pozwany, jak twierdzi w oświadczeniu, wykonał akt notarialny i złamał zawarte w nim przymierze, a zatem, prima facie, byłby odpowiedzialny na tej podstawie; ale wskazuje na nową, wcześniej nieujawnioną kwestię, przez którą to pozorne prawo zostaje wyeliminowane, a mianowicie, że powód wykonał na jego rzecz zwolnienie. Z drugiej strony, jeżeli powód w replice odpowie, że zwolnienie to zostało uzyskane pod przymusem, przyznaje on w sposób dorozumiany, że pozwany ma, prima facie, dobrą obronę, a mianowicie, że zwolnienie to zostało dokonane zgodnie z zarzutem i że w związku z tym pozwany zostałby zwolniony z odpowiedzialności, ale powołuje się na nową okoliczność, przez którą zarzut jest uchylany, a mianowicie, że zwolnienie to zostało uzyskane pod przymusem. Zarzut w tym przypadku nadaje więc kolor deklaracji, a replika - zarzutowi. Ale załóżmy, że powód odpowiedział, że zwolnienie zostało wykonane przez niego, ale na rzecz innej osoby, a nie na rzecz pozwanego; byłoby to nieformalne replikowanie pozbawione koloru; ponieważ, gdyby zwolnienie nie było na rzecz pozwanego, nie istniałaby nawet pozorna obrona, wymagająca zarzutu nowej materii w celu jej uniknięcia, a na zarzut można by odpowiedzieć w sposób wystarczający poprzez trawers, zaprzeczając, że akt notarialny wymieniony w zarzucie jest aktem notarialnym powoda. Patrz Steph. Pl. 220; 1 Chit. Pl. 498; Lawes, Civ. Pl. 126; Arch. Pl. 211; Doct. Pl. 17; 4 Vin. Abr. 552; Bac. Abr. Pleas, &e. I 8; Com. Dig. Pleader, 3 M 40, 3-M 41. Zob. przykład nadania koloru w piśmie procesowym w prawie rzymskim, Inst. lib. 4, tit 14, De replicantionibus.

---

~:Jam•est Pravvradca~Jam•est Pravveda:~ ﷽‎:

KOLOR, pismo procesowe. Jest dwojakiego rodzaju, mianowicie, kolor wyraźny i kolor dorozumiany. 2. Kolor ekspresyjny. To jest zdefiniowane jako udawana sprawa, podniesiona przez pozwanego, w pozwie o naruszenie, z którego powód wydaje się mieć dobry powód do działania, podczas gdy w rzeczywistości ma tylko pozór lub kolor przyczyny. Praktyka nadawania wyraźnego koloru w zarzutach, stosowana w mieszanych pozwach o przydział, w postępowaniu nakazowym w charakterze przydziału, jak również w osobistych pozwach o naruszenie dóbr osobistych. Steph. on Plead. 230; Bac. Ab. Trespass, 14. 3. Zgodnie z ogólną zasadą pism procesowych, nie można podnosić zarzutów, które sprowadzają się do kwestii ogólnej lub całkowitego zaprzeczenia zarzutom zawartym w oświadczeniu, i w takich przypadkach należy podnosić kwestię ogólną w sposób ogólny, przez co cała sprawa zostaje skierowana do sądu przysięgłych; Jeżeli jednak pozwany w sprawie o naruszenie dóbr osobistych chce zwrócić się do sądu, a nie do ławy przysięgłych, może w swoim zarzucie wskazać swój tytuł prawny w sposób szczególny, wyraźnie nadając powodowi pozór tytułu prawnego lub przypuszczając, że ma on pozór tytułu prawnego, który rzeczywiście istniał z punktu widzenia prawa, ale którego przysięgli nie są właściwymi sędziami. 3 Bl. Com. 309. Przypuśćmy na przykład, że powód był w bezprawnym posiadaniu nieruchomości, bez żadnych innych oznak tytułu prawnego poza samym posiadaniem, w czasie zarzucanego mu wykroczenia, i że pozwani weszli na nią, powołując się na swój tytuł prawny, ale nie mogąc przedstawić tego tytułu w piśmie procesowym, w wyniku zarzutu, który powstałby z powodu braku koloru, zostali zmuszeni do podniesienia ogólnej kwestii braku winy. Przez ten zarzut powstaje kwestia, czy pozwani są winni czy nie, ale po zbadaniu sprawy okaże się, że kwestia ta zależy wyłącznie od konstrukcji prawnej. Pozwani twierdzą, że nie są winni wykroczeń, ponieważ nie są winni naruszenia zamknięcia powoda, jak zarzucono w oświadczeniu; i że nie są winni naruszenia zamknięcia powoda, ponieważ sami posiadali własność w tym zamknięciu; a ich tytuł jest taki. ojciec jednego z pozwanych, będąc uprawnionym do nieruchomości, przekazał ją w lenno swojemu najstarszemu synowi, a następnie w lenno jednemu z pozwanych; najstarszy syn został pozbawiony praw, ale rościł sobie prawo do niej aż do śmierci pozbawionego praw; po jego śmierci, gdy spadek przeszedł na spadkobiercę, pozbawiony praw wszedł na spadkobiercę, a następnie zmarł, kiedy to pozostałość przeszła na wspomnianego pozwanego, który odstąpił ją drugiemu z pozwanych. Tytuł ten wiąże się z kwestią prawną, a mianowicie, czy roszczenie ciągłe nie zachowuje prawa do wejścia w posiadanie przez osobę, która dokonała rozłączenia, niezależnie od tego, że spadek został przeniesiony na spadkobiercę osoby, która dokonała rozłączenia. (Patrz w tej kwestii, Roszczenie ciągłe.) Kwestią jest jednak tylko brak winy, a to jest rozstrzygane przez ławę przysięgłych; skutkiem tego byłoby to, że ława przysięgłych musiałaby rozstrzygnąć tę kwestię prawną, z zastrzeżeniem wskazówek na ten temat, które otrzymaliby od sądu. Załóżmy jednak, że pozwani, w celu bardziej satysfakcjonującego rozstrzygnięcia tej kwestii, pragną poddać ją pod rozwagę sądu w banku, zamiast poddawać ją pod rozstrzygnięcie ławy przysięgłych. Jeśli będą mieli jakikolwiek sposób, aby przedstawić swój tytuł prawny w sposób szczególny w zarzucie, cel zostanie osiągnięty; ponieważ wtedy powód, jeśli jest skłonny zakwestionować wystarczalność tytułu, może sprzeciwić się zarzutowi i w ten sposób skierować kwestię do decyzji sędziów. Ale taki zarzut, gdyby został podniesiony po prostu, zgodnie ze stanem faktycznym, byłby nieformalny z powodu braku koloru; i stąd wynika trudność. 4. 4. Dawni adwokaci przezwyciężyli tę trudność w następujący, osobliwy sposób.

W takim przypadku, jak ten przypuszczalny, zarzut pozbawiony dorozumianego koloru, dawali w jego miejsce wyraźny, przez wstawienie fikcyjnego zarzutu jakiegoś barwnego tytułu w powodzie, którego jednocześnie unikali przez lepszy tytuł pozwanego. S Step. Pl. 225 Brown's Entr.

343, dla formy tego zarzutu. Plowd. Rep. 22 b. 5. Dawniej różne sugestie dotyczące pozornego prawa mogły być przyjmowane zgodnie z fantazją powoda; i chociaż ta sama swoboda jest, być może, nadal dostępna, to jednak w praktyce niezwykłe jest odwoływanie się do jakiejkolwiek formy, z wyjątkiem pewnych znanych fikcji, które długa praktyka zastosowała do konkretnej sprawy. Patrz, ogólnie, 2 Saund. 410; 10 Co. 88; Cro. Eliz. 76; 1 East, 215; Doct. Pl. 17; Doct. & Stud. lib. 2, c. i; Bac. Abr. Pleas, I 8; Trespass, I 4; 1 Chit. Pl. 500 Steph. on Pl. 220. 6. Kolor implikowany. To w piśmie procesowym, które przyznaje w sposób dorozumiany pozorne prawo stronie przeciwnej, a unika go przez powołanie się na jakąś nową sprawę, przez którą to pozorne prawo zostaje pokonane. Steph. Pl. 225. 7. 7. Zasadą jest, że każde pismo procesowe w celu przyznania się do winy i uniknięcia odpowiedzialności musi być ubarwione, to znaczy, musi przyznawać stronie przeciwnej pozorne prawo i opierać się na nowej kwestii, przez którą to pozorne prawo zostaje podważone. Na przykład, gdy pozwany podnosi zarzut zwolnienia z powództwa o naruszenie przymierza, zarzut ten ma na celu przyznanie pozornego prawa powoda, a mianowicie, że pozwany, jak twierdzi w oświadczeniu, wykonał akt notarialny i złamał zawarte w nim przymierze, a zatem, prima facie, byłby odpowiedzialny na tej podstawie; ale wskazuje na nową, wcześniej nieujawnioną kwestię, przez którą to pozorne prawo zostaje wyeliminowane, a mianowicie, że powód wykonał na jego rzecz zwolnienie. Z drugiej strony, jeżeli powód w replice odpowie, że zwolnienie to zostało uzyskane pod przymusem, przyznaje on w sposób dorozumiany, że pozwany ma, prima facie, dobrą obronę, a mianowicie, że zwolnienie to zostało dokonane zgodnie z zarzutem i że w związku z tym pozwany zostałby zwolniony z odpowiedzialności, ale powołuje się na nową okoliczność, przez którą zarzut jest uchylany, a mianowicie, że zwolnienie to zostało uzyskane pod przymusem. Zarzut w tym przypadku nadaje więc kolor deklaracji, a replika - zarzutowi. Ale załóżmy, że powód odpowiedział, że zwolnienie zostało wykonane przez niego, ale na rzecz innej osoby, a nie na rzecz pozwanego; byłoby to nieformalne replikowanie pozbawione koloru; ponieważ, gdyby zwolnienie nie było na rzecz pozwanego, nie istniałaby nawet pozorna obrona, wymagająca zarzutu nowej materii w celu jej uniknięcia, a na zarzut można by odpowiedzieć w sposób wystarczający poprzez trawers, zaprzeczając, że akt notarialny wymieniony w zarzucie jest aktem notarialnym powoda. Patrz Steph. Pl. 220; 1 Chit. Pl. 498; Lawes, Civ. Pl. 126; Arch. Pl. 211; Doct. Pl. 17; 4 Vin. Abr. 552; Bac. Abr. Pleas, &e. I 8; Com. Dig. Pleader, 3 M 40, 3-M 41. Zob. przykład nadania koloru w piśmie procesowym w prawie rzymskim, Inst. lib. 4, tit 14, De replicantionibus.

---

~:Jam•est Pravvradca~Jam•est Pravveda:~ ﷽‎:

https://en.m.wikipedia.org/wiki/Color_(law)

"Kolor prawa" The Color of Law (Kolor prawa).

Ten artykuł może być zbyt techniczny, by większość czytelników mogła go zrozumieć. (maj 2021)

W prawie Stanów Zjednoczonych, termin color of law oznacza "zwykły pozór prawa", "udawanie lub pozór" prawa; stąd, działanie dokonane pod pozorem prawa dostosowuje (koloruje) prawo do okoliczności, ale to pozornie legalne działanie jest sprzeczne z prawem. Under color of authority jest zwrotem prawnym używanym w Ameryce Północnej wskazującym, że osoba twierdzi lub sugeruje, że czyny, które popełnia, są związane i legitymizowane przez jej rolę jako agenta władzy rządowej.

Kolor prawa

Dodatkowe informacje: Ustawy o przestępstwach z nienawiści w Stanach Zjednoczonych

Kolor prawa odnosi się do pozorów legalnego uprawnienia do działania, które może działać z naruszeniem prawa. Na przykład, jeśli policjant działa z "kolor prawa" upoważnienie do aresztowania kogoś, aresztowanie, jeśli jest dokonywane bez prawdopodobnej przyczyny, może być faktycznie z naruszeniem prawa. Innymi słowy, tylko dlatego, że coś zostało zrobione w "kolorze prawa" nie oznacza, że działanie było zgodne z prawem. W przypadku podejrzenia, że policja działa poza swoim legalnym autorytetem i narusza prawa obywatelskie, FBI może zostać zobowiązane do przeprowadzenia dochodzenia.

Sąd Najwyższy USA zinterpretował Konstytucję USA, aby skonstruować prawa regulujące działania społeczności organów ścigania. Pod "kolor prawa", jest to przestępstwo dla jednej lub więcej osób wykorzystujących uprawnienia nadane przez agencję rządową (lokalną, stanową lub federalną), do pozbawienia lub spisku umyślnie do pozbawienia innej osoby jakiegokolwiek prawa chronionego przez Konstytucję lub prawa Stanów Zjednoczonych. Działania przestępcze w świetle prawa obejmują działania w ramach i poza granicami lub ograniczeniami władzy zgodnej z prawem. Zachowanie poza służbą może być również objęte, jeżeli status urzędowy jest w jakiś sposób przywoływany. Kolor prawa może obejmować urzędników publicznych i pracowników pozarządowych, którzy nie są funkcjonariuszami organów ścigania, takich jak sędziowie, prokuratorzy i prywatnych strażników bezpieczeństwa.

Pozbawienie praw na podstawie koloru prawa

Dalsze informacje: Prześladowanie i Farmer v. Brennan

Pozbawienie praw w świetle prawa jest federalnym przestępstwem kryminalnym, które ma miejsce, gdy jakakolwiek osoba, w świetle jakiejkolwiek ustawy, statutu, rozporządzenia, rozporządzenia lub zwyczaju, umyślnie poddaje jakąkolwiek osobę na jakimkolwiek terytorium lub w posiadaniu Stanów Zjednoczonych. na terytorium lub w posiadłości Stanów Zjednoczonych do pozbawienia jakichkolwiek praw, przywilejów lub immunitetów zabezpieczonych lub chronionych przez Konstytucję lub prawa Stanów Zjednoczonych, lub do innych kar, bóli lub sankcji, ze względu na to, że taka osoba jest cudzoziemcem, lub z powodu jej koloru skóry, lub rasy, niż są przewidziane dla karania obywateli (18 U.S.C. § 242). Gdy dwie lub więcej osób zmawia się, by zapobiec korzystaniu z praw konstytucyjnych lub by ukarać jednostkę za korzystanie z nich, uznaje się to za zmowę przeciwko prawom (18 U.S.C. § 241). Kara śmierci jest stosowana w skrajnych przypadkach, gdy przestępstwa powodują śmierć osoby pozbawionej ustawowych lub konstytucyjnych praw.

Color of Office - Kolor biura

"Color of office" odnosi się do czynu zwykle popełnianego przez urzędnika publicznego pod pozorem władzy, ale przekraczającego tę władzę. Czyn potwierdzający lub zaniechanie, popełnione pod pozorem urzędu, jest czasami wymagane do udowodnienia nadużycia stanowiska.

Kolor tytułu prawnego

"Kolor tytułu", w prawie własności, odnosi się do roszczenia do tytułu, który wydaje się ważny, ale może być prawnie wadliwe. Tytuł prawny może powstać, jeśli istnieją dowody, takie jak pismo, sugerujące ważny tytuł prawny.

Sądy orzekły, że akty notarialne stanowią jedynie tytuł własności; rzeczywisty tytuł prawny do gruntu jest zabezpieczony niepodważalnym instrumentem, takim jak patent ziemski. Kiedy grunt ten jest następnie przekazywany innemu właścicielowi na podstawie aktu notarialnego, akt ten zabarwia tytuł własności, aby wskazać nowego właściciela. Tak więc, łańcuch tytułów własności od patentu gruntowego do chwili obecnej może obejmować wiele aktów notarialnych. Faktyczny tytuł własności pozostaje przy patencie gruntowym, a zgodne z prawem akty notarialne pokazują łańcuch tytułów własności do obecnego właściciela gruntu. Ponieważ własność ziemi jest bardzo specyficzną rzeczą, wymagającą precyzyjnego i prawidłowego przeniesienia własności, dawniej ludzie zawsze wymagali, aby do aktu notarialnego dołączony był uwierzytelniony wyciąg z ksiąg wieczystych, aby upewnić się, że akt notarialny nie jest jedynie fikcją tytułu własności. Dziś firmy oferujące ubezpieczenia tytułów własności oferują takie dokumenty. Wciąż jednak, tylko właściwy i zgodny z prawem tytuł własności, taki jak patent ziemski, zapewnia rzeczywisty tytuł własności do ziemi; i tylko właściwy i zgodny z prawem łańcuch tytułów własności (aktów notarialnych, itp.) od takiego patentu do chwili obecnej może zabezpieczyć prawa do ziemi dla właściciela ziemi.Jednakże, nawet w przypadku gruntu zabezpieczonego patentem, właściwe przyznanie tytułu własności może być dorozumiane poprzez posiadanie zależne (adverse possession), co stanowi podstawę roszczeń, których przykładem jest tytuł Torrensa. System Torrensa działa na zasadzie "tytułu prawnego przez rejestrację", w którym akt rejestracji udziału w gruncie w prowadzonym przez państwo rejestrze tworzy niepodważalny tytuł prawny dla rejestrującego, który, podobnie jak patent gruntowy, może być zakwestionowany jedynie w bardzo ograniczonych okolicznościach.

Przywłaszczenie nazwiska lub podobizny 

Główny artykuł: Prawa osobiste

Chociaż jest to delikt prawa zwyczajowego, większość stanów wprowadziła ustawy, które zabraniają wykorzystywania nazwiska lub wizerunku osoby, jeśli są one wykorzystywane bez zgody dla korzyści handlowej innej osoby. Wyłączne prawa osoby do kontrolowania jej nazwiska i podobizny w celu uniemożliwienia innym wykorzystywania informacji osobistych bez zezwolenia są chronione w podobny sposób jak w przypadku powództwa o ochronę tytułu prawnego lub znaku towarowego, przy czym przedmiotem ochrony jest podobizna osoby i jej dane osobowe, a nie znak towarowy lub tytuł prawny.

Delikt fałszywego światła polega na przywłaszczeniu lub "poważnym wprowadzeniu w błąd" co do "charakteru, historii, działalności lub przekonań" danej osoby[6].[6] W niektórych aktach prawnych wyraźnie wymienia się również majątek danej osoby; najbardziej powszechne są fałszywe roszczenia dotyczące szlachectwa. W USA ten, kto upublicznia sprawę dotyczącą innej osoby, która stawia ją w fałszywym świetle, podlega odpowiedzialności za naruszenie prywatności, jeśli

Fałszywe światło byłoby wysoce obraźliwe dla rozsądnej osoby; oraz

Osoba działająca działała ze złośliwością - miała powód, aby wiedzieć lub działała z lekkomyślnym lekceważeniem nieprawdziwości upublicznionej sprawy i fałszywego światła, w jakim druga osoba zostanie postawiona.

Zob. sekcja 652E ustawy Restatement (Second) of Torts.

Publiczne ujawnienie faktów prywatnych ma miejsce, gdy osoba ujawnia informacje, które nie są przedmiotem zainteresowania publicznego, a których ujawnienie mogłoby urazić rozsądną osobę.

https://www.justice.gov/crt/deprivation-rights-under-color-law

POZBAWIENIE PRAW POD KOLOREM PRAWA:

Sekcja 242 tytułu 18 stanowi, że umyślne pozbawienie osoby prawa lub przywileju chronionego Konstytucją lub prawem Stanów Zjednoczonych przez osobę działającą pod kolorem jakiegokolwiek prawa jest przestępstwem.

Dla celów sekcji 242 działania pod „kolorem prawa” obejmują działania nie tylko dokonywane przez urzędników federalnych, stanowych lub lokalnych w ramach ich prawnie umocowanych uprawnień, ale także czyny popełnione poza granicami legalnej władzy tego urzędnika, jeśli są one dokonywane gdy urzędnik udaje lub udaje, że działa w ramach wykonywania swoich obowiązków służbowych. Osoby działające pod kolorem prawa w rozumieniu niniejszego statutu to policjanci, strażnicy więzienni i inni funkcjonariusze organów ścigania, a także sędziowie, opiekunowie w placówkach zdrowia publicznego i inne osoby pełniące funkcję funkcjonariuszy publicznych. Nie jest konieczne, aby przestępstwo było motywowane animusem wobec rasy, koloru skóry, religii, płci, niepełnosprawności, statusu rodzinnego lub pochodzenia narodowego ofiary.

Przestępstwo podlega karze pozbawienia wolności do dożywocia lub karze śmierci, w zależności od okoliczności popełnienia przestępstwa i ewentualnych obrażeń.

TYTUŁ 18, USC, SEKCJA 242

Kto, pod wpływem jakiegokolwiek prawa, ustawy, zarządzenia, rozporządzenia lub zwyczaju, świadomie poddaje jakąkolwiek osobę w jakimkolwiek stanie, terytorium, Wspólnocie, posiadaniu lub dystrykcie pozbawieniu jakichkolwiek praw, przywilejów lub immunitetów zabezpieczonych lub chronionych przez Konstytucję lub prawa Stanów Zjednoczonych, … podlega karze grzywny na mocy tego tytułu lub karze pozbawienia wolności na okres nie dłuższy niż jeden rok, lub w obu przypadkach; a jeżeli obrażenia ciała wynikają z czynów popełnionych z naruszeniem niniejszego paragrafu lub jeżeli takie czyny obejmują użycie, usiłowanie użycia lub groźbę użycia niebezpiecznej broni, materiałów wybuchowych lub ognia, podlega karze grzywny z tego tytułu lub karze pozbawienia wolności do dziesięciu lat lub jedno i drugie; oraz jeśli śmierć wynika z czynów popełnionych z naruszeniem niniejszego paragrafu lub jeśli takie czyny obejmują porwanie lub próbę porwania, kwalifikowane wykorzystywanie seksualne.

---

Kolor biura

Opis czynu funkcjonariusza dokonanego bez upoważnienia pod pretekstem, że ma on do tego oficjalne prawo ze względu na stanowisko funkcjonariusza.

Funkcjonariusz działa pod kolorem urzędu, gdy pobiera opłatę od innego pod pretekstem, że urząd upoważnia go do tego. Takie zachowanie może stanowić wymuszenie , przestępstwo prawnie zabronione w większości stanów. Kara nałożona na funkcjonariusza publicznego za wymuszenie może obejmować utratę urzędu oprócz grzywny, kary pozbawienia wolności lub obu tych rzeczy.

<a href="https://legal-dictionary.thefreedictionary.com/Color+of+Office">Color of Office</a>

Zasady dostępu do informacji publicznej

Zasady dostępu do informacji publicznej

1 stycznia 2002 r. weszła w życie ustawa z 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 z późń. zm.). Ustawa precyzuje konstytucyjny zapis art. 61 o prawie obywateli do informacji o działaniach władz publicznych.

Ustawa nakazuje organom władzy państwowej (i innym podmiotom) udostępniać każdą informację o sprawach publicznych tj. informację publiczną (art.1, ust.1). Wyjątek stanowią informacje niejawne (art.5, ust.1).

Zgodnie z ustawą prawo do informacji publicznej obejmuje uprawnienie do niezwłocznego uzyskania takiej informacji, zawierającej aktualną wiedzę o sprawach publicznych. Na prawo do informacji publicznej składają się uprawnienia do:

• uzyskania informacji publicznej, w tym informacji przetworzonej, 

• wglądu do dokumentów urzędowych, 

• dostępu do posiedzeń kolegialnych organów władzy publicznej pochodzących z powszechnych wyborów.

Prawo to przysługuje każdej osobie (art.2 ust.1). Od osoby występującej o informację publiczną nie wolno żądać uzasadnienia wniosku (art.2 ust.2).

INFORMACJE PODLEGAJĄCE UDOSTĘPNIANIU.

Ogólna zasada udostępniania każdej jawnej informacji o sprawach publicznych jest sprecyzowana w rozdziale 2 ustawy. Wskazano tam wprost jakie informacje podlegają upublicznianiu.

Są to m.in. informacje o:

• organach władzy publicznej - w tym o ich statusie prawnym, organizacji, kompetencjach, majątku, osobach sprawujących w nich funkcje i ich kompetencjach;

• zasadach funkcjonowania organów władzy publicznej - w tym o sposobach załatwiania spraw, stanie przyjmowanych spraw i kolejności ich załatwiania, prowadzonych rejestrach, ewidencjach i archiwach; 

• polityce władz - w tym o zamierzeniach, projektach aktów normatywnych, programach dotyczących realizacji zadań publicznych;

• danych publicznych - w tym dokumentach urzędowych, stanowiskach w sprawach publicznych zajętych przez funkcjonariuszy publicznych, treści wystąpień i ocen dokonywanych przez organy władzy publicznej, informacji o stanie państwa; 

• majątku publicznym.

• Na mocy ustawy mają być jawne i dostępne posiedzenia kolegialnych organów władzy pochodzących z wyborów. Ustawa nakazuje sporządzać i udostępniać stenogramy lub protokoły z obrad.

Ustawa definiuje ponadto pojęcie dokumentu urzędowego, który podlega upublicznianiu. Dokumentem urzędowym jest treść oświadczenia woli lub wiedzy, utrwalona i PODPISANA w dowolnej formie PRZEZ FUNKCJONARIUSZA PUBLICZNEGO  w rozumieniu przepisów KODEKSU KARNEGO, w ramach jego kompetencji, SKIEROWANA do innego podmiotu lub złożona DO AKT SPRAWY (art.6, ust.2).

FORMY UDOSTĘPNIANIA INFORMACJI

Zgodnie z ustawą udostępnianie informacji publicznych następuje poprzez:

• ogłaszanie w internetowym Biuletynie Informacji Publicznej (złożą się na niego strony internetowe instytucji publicznych; stronę główną stworzy minister spraw wewnętrznych i administracji, on też określi standardy dla pozostałych stron, redagowanych przez poszczególne instytucje),

• UDOSTĘPNIANIE NA WNIOSEK ZAINTERESOWANEGO, 

• wyłożenie w powszechnie dostępnym miejscu lub poprzez terminale informacyjne (infomaty).

UDOSTĘPNIANIE INFORMACJI NA WNIOSEK

Zgodnie z ustawą (art. 10, ust.1) informacja publiczna, która NIE ZOSTAłA UDOSTĘPNIONA  w Biuletynie Informacji Publicznej jest udostępniana na wniosek zainteresowanego.

Udostępnianie informacji na wniosek następuje "bez zbędnej zwłoki", nie później niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku (art. 13, ust.2).

Jeżeli jest to niemożliwe, należy powiadomić wnioskodawcę w tym terminie, o powodach opóźnienia w przekazaniu informacji oraz o nowym terminie, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące.

JEŚLI INFORMACJA może być PRZEKAZANA niezwłocznie, W FORMIE USTNEJ lub PISEMNEJ, osoba występująca o informację NIE SKłADA PISEMNEGO WNIOSKU.

Instytucja udostępniająca informację ma obowiązek umożliwić jej skopiowanie, wydrukowanie, przesłanie lub przeniesienie na powszechnie używany nośnik informacji.

OGRANICZENIA W DOSTĘPIE DO INFORMACJI PUBLICZNEJ

ODMOWA udzielenia informacji MOŻE NASTĄPIĆ JEDYNIE ze względu NA jej NIEJAWNOŚĆ (ochrona danych osobowych, prawo do prywatności, tajemnica państwowa, służbowa, skarbowa, statystyczna). Odmowa następuje w formie decyzji administracyjnej. Odwołanie od decyzji rozpoznaje się w terminie 14 dni (art. 16, ust.2, pkt 1).

ODPOWIEDZIALNOŚĆ KARNA

Przepis art. 23 przewiduje grzywnę, karę ograniczenia lub pozbawienia wolności do roku, dla tego kto, wbrew ciążącemu na nim obowiązkowi, nie udostępnia informacji publicznej.